تجنيس
در اين نوع شعر قافيه ها از جناس برخوردارند. تجنيس اوج قابليت و مهارت و استادي آشيق به شمار مي آيد. در اين نوع شعر مفاهيمي عميق در عين حال معما گونه بكار گرفته مي شود. در تجنيس آنچه بيشتر مدنظر است ، آرايه هاي ادبي و صنايع لفظي در شعر است. آشيقها در مقابله و روياروئي با همديگر براي به زانو درآوردن حريف بيشتر به اين نوع شعر مي پردازند.
اساتيد ادبيات آشيقي چون «خسته قاسيم» ، «آشيق علعسگر» ، «توفارقانلي عباس» ، «آشيق قشم» و ديگران در اين نوع شعرهايشان عمق دانسته هاي علمي ، تاريخي ، ادبي و اجتماعي خود را نشان داده اند. خود شعر تجنيسي ممكن است در انواع جيغالي و دوداق ديمز هم سروده شود كه بمراتب سختتر است. چون هم بايد جناس را رعايت كرده باشد ، هم از صائت و صامتهائي استفاده شود كه در اداي آنها لبها بهم نخورد يا زبان نجنبد. كريم مشروطه چي (سؤنمز) چه زيبا سروده است:
باغا گل «ياسمن» در ـ يا گول در يا «سمن» در ـ اؤزون كنارا چكمه ـ يا اود اول يا «سمندر»
من قوربانام «سانازا» ـ ساناز قويماسا «نازا» ـ اوره گيمده شيرين وار ـ سن قانع اولسان «آزا»
No comments:
Post a Comment