خطابه ها
خطابه ها ، عناويني محترمانه(و گاه غيرمحترمانه) هستند كه جنبه عاطفي و احترامي دارند. اين خظابه ها در تمام جهان متعارف هستند اما نه به يك اندازه. به جرأت مي توان گفت : در هيچ كجاي دنيا مانند روستائيان آذربايجان از خطابه هاي عاطفي و محترمانه استفاده نمي شود. بعيد است دو روستائي ميانه اي همديگر را به اسم صدا كنند. آنها از نسبت فاميلي براي خطاب كردن استفاده مي كنند و اين كار در تحكيم رابطه و تلقين سخن بسيار مؤثر است. از خطابه هاي معروف ميانه مي توان چنين برشمرد: آغا(سرور) ، خانيم(خان من) ، بالام(فرزندم) ، اوغلوم(پسرم) ، اوغول (جوان) ، قيزلار[3](دخترك ناز) ، خاتين(خاتون) ، گؤزومون گيله سي(نور چشمم) ، دادا (برادر و گاه پدر) ، دده (پدر) ، نه نه (مادر) ، بابا(پدر بزرگ) ، آبا(مادر بزرگ) ، آتا(پدر) ، آنا(مادر) ، قاري ننه (مادر بزرگ) ، خان ننه(مادر بزرگ) ، باجي(خواهر) ، آبجي ـ آباجي ـ آغاباجي(خواهر بزرگتر) ، قاغا (برادر بزرگتر) ، نه نه ليك(نامادري) ، دده ليك(ناپدري) ،گلين باجي(زن داداش) ، قايين(برادر همسر) ، بالديز (خواهر همسر) ، قاين آتا(پدر همسر) ، قاينه نه(مادر همسر) ، گونو(هوو) ، اؤوئي (ناتني) ، قارداش (برادر) ، بي بي(عمه) ، بي بي اوغلو(پسر عمه) ، بي بي قيزي(دختر عمه) ، بي بي نوه سي(نوه عمه) ، عمي(عمو) ، عم اوغلو (پسر عمو) ، عم نوه سي(نوه عمو) ، او(وي) ، او(همسر!) ، ائو آدامي (همسر) ، اوشاق(بچه) ، به به(نوزاد) ، علي(پسر) ، يئزنه ـ كوره كن ـ بي(داماد) ، گلين (عروس) ، عمي گليني(عروس عمو) ، بي بي گليني(عروس عمه) ، مشه(مشهدي) ، كالباي(كربلائي)، حاجي (حاجي)
خطابه ها ، عناويني محترمانه(و گاه غيرمحترمانه) هستند كه جنبه عاطفي و احترامي دارند. اين خظابه ها در تمام جهان متعارف هستند اما نه به يك اندازه. به جرأت مي توان گفت : در هيچ كجاي دنيا مانند روستائيان آذربايجان از خطابه هاي عاطفي و محترمانه استفاده نمي شود. بعيد است دو روستائي ميانه اي همديگر را به اسم صدا كنند. آنها از نسبت فاميلي براي خطاب كردن استفاده مي كنند و اين كار در تحكيم رابطه و تلقين سخن بسيار مؤثر است. از خطابه هاي معروف ميانه مي توان چنين برشمرد: آغا(سرور) ، خانيم(خان من) ، بالام(فرزندم) ، اوغلوم(پسرم) ، اوغول (جوان) ، قيزلار[3](دخترك ناز) ، خاتين(خاتون) ، گؤزومون گيله سي(نور چشمم) ، دادا (برادر و گاه پدر) ، دده (پدر) ، نه نه (مادر) ، بابا(پدر بزرگ) ، آبا(مادر بزرگ) ، آتا(پدر) ، آنا(مادر) ، قاري ننه (مادر بزرگ) ، خان ننه(مادر بزرگ) ، باجي(خواهر) ، آبجي ـ آباجي ـ آغاباجي(خواهر بزرگتر) ، قاغا (برادر بزرگتر) ، نه نه ليك(نامادري) ، دده ليك(ناپدري) ،گلين باجي(زن داداش) ، قايين(برادر همسر) ، بالديز (خواهر همسر) ، قاين آتا(پدر همسر) ، قاينه نه(مادر همسر) ، گونو(هوو) ، اؤوئي (ناتني) ، قارداش (برادر) ، بي بي(عمه) ، بي بي اوغلو(پسر عمه) ، بي بي قيزي(دختر عمه) ، بي بي نوه سي(نوه عمه) ، عمي(عمو) ، عم اوغلو (پسر عمو) ، عم نوه سي(نوه عمو) ، او(وي) ، او(همسر!) ، ائو آدامي (همسر) ، اوشاق(بچه) ، به به(نوزاد) ، علي(پسر) ، يئزنه ـ كوره كن ـ بي(داماد) ، گلين (عروس) ، عمي گليني(عروس عمو) ، بي بي گليني(عروس عمه) ، مشه(مشهدي) ، كالباي(كربلائي)، حاجي (حاجي)
No comments:
Post a Comment